Longas esperas, dificultades para conseguir citas, problemas de atención e testemuños de familiares que cuestionan a asistencia recibida centran as críticas cidadás sobre o centro hospitalario coruñés.
Desde Faro da Costa continuamos dando voz á cidadanía e recollendo as denuncias dos usuarios sobre o funcionamento dos servizos públicos. Se onte poñiamos o foco na residencia de maiores de Eirís, de titularidade pública e xestionada mediante concesión privada, hoxe é a quenda do Hospital Abente e Lago da Coruña, onde os testemuños compartidos polos usuarios reflicten un profundo malestar coa atención recibida.
As críticas abranguen desde as dificultades para contactar co centro e as demoras nas consultas ata experiencias negativas co trato dalgúns profesionais sanitarios. Entre as preocupacións expresadas, destaca tamén a incerteza dos pacientes sobre os seus propios tratamentos e intervencións.
Un mes para conseguir que atendan o teléfono
«Un mes para que te collan o teléfono. A cuestión é que nin sequera sei se me van durmir nunha intervención», relata unha das persoas afectadas, que expresa a súa preocupación pola falta de información e polas dificultades para contactar cos servizos sanitarios.
Outros usuarios denuncian longas esperas para seren atendidos, mesmo cando xa se atopan nas instalacións hospitalarias. Unha persoa asegura levar hora e media agardando diante dunha consulta e ter aínda outras dúas salas ás que acudir.
As queixas tamén apuntan a problemas de organización e coordinación. Unha paciente explica que, ao acudir a unha revisión de cirurxía, comprobou que a súa cita non figuraba no sistema. Aínda que destaca o bo trato recibido na recepción, critica a falta de disposición que, segundo o seu relato, atopou posteriormente ao solicitar axuda no corredor das consultas.
Críticas ao trato recibido por parte de profesionais
O trato persoal é outro dos aspectos que aparecen nos testemuños. Varios usuarios describen experiencias que consideran pouco profesionais, con falta de información, escasa disposición para resolver dúbidas e respostas que cualifican de inadecuadas.
Outra paciente relata que acudiu a unha consulta de enfermaría para que lle retirasen un tapón de cera do oído, unha situación que lle impedía escoitar con normalidade desde había cinco días. Segundo explica, a profesional indicoulle que debía acudir primeiro ao médico, malia que xa tiña unha cita programada para dez días despois. A usuaria cuestiona que non se valorase o seu problema no momento da consulta.
Estas declaracións forman parte das experiencias persoais trasladadas polos afectados e non constitúen, por si soas, unha verificación independente dos feitos descritos. Porén, poñen sobre a mesa unha cuestión esencial: a necesidade de garantir unha atención accesible, un trato respectuoso e información clara para os pacientes.
O testemuño máis duro: a experiencia dunha familia tras o ingreso dun paciente con pneumonía
Entre os relatos recibidos destaca o dunha persoa que conta a experiencia vivida polo seu pai, ingresado o 7 de xuño na terceira planta sur do hospital cunha pneumonía por broncoaspiración.
Segundo o seu testemuño, o paciente atopábase nun estado moi delicado e, durante os primeiros días, experimentara unha evolución favorable baixo a atención da médica que o trataba inicialmente. A familiar explica que, tras o cambio de facultativo e ante o anuncio do peche desa área da planta, comezou a preocuparse pola continuidade asistencial.
Asegura que o seu pai non podía comer con normalidade e que necesitaba osíxeno, soro e aspiración de secrecións. Tamén manifesta que lle preocupaba como se lle administraría a medicación unha vez recibise a alta, así como a posibilidade de que continuase a recibir os coidados necesarios no domicilio ou nunha unidade especializada.
Segundo o relato, a familia solicitou información sobre alternativas como a hospitalización a domicilio ou os coidados paliativos, pero asegura que lle responderon que o paciente non os necesitaba nese momento.
A familiar sostén que o seu pai recibiu a alta o 30 de xuño e que, apenas dúas horas despois de chegar á casa, tivo que chamar ao 061 debido ás dificultades que presentaba coas secrecións. Esa mesma noite regresou a Urxencias e o 1 de xullo ingresou en coidados paliativos en Oza, onde faleceu o día 4.
No seu testemuño, a familiar expresa a súa dor polo sucedido e destaca que, durante os últimos días, o seu pai recibiu os coidados, o alivio e a tranquilidade que, ao seu xuízo, necesitaba.
A familia asegura ter presentado unha reclamación ante a Xerencia do hospital e manifesta o seu desexo de que ningunha outra persoa teña que pasar por unha experiencia semellante. Tamén afirma coñecer outros casos que, segundo a súa percepción, presentan similitudes.
Trátase dun relato especialmente delicado, no que se cuestionan decisións clínicas e asistenciais. As afirmacións recollidas corresponden á versión da familiar e precisan, para unha valoración completa, ser contrastadas coa documentación clínica e coa resposta do centro hospitalario.
Escoitar os usuarios e esixir explicacións
Os testemuños publicados por Faro da Costa trasladan unha preocupación común: a percepción de que, en determinadas circunstancias, os pacientes e as súas familias non reciben a atención, a información ou o acompañamento que consideran necesarios.
As esperas prolongadas, as dificultades de comunicación, os problemas de coordinación das citas e as dúbidas sobre a continuidade dos coidados son cuestións que merecen unha análise rigorosa por parte dos responsables sanitarios.
A atención sanitaria non consiste unicamente en realizar probas, administrar tratamentos ou programar consultas. Tamén implica escoitar, informar, explicar as decisións clínicas e tratar os pacientes e as súas familias con respecto, especialmente cando se atopan nunha situación de vulnerabilidade.
Desde Faro da Costa consideramos fundamental que as queixas cidadás sexan escoitadas e que os responsables do sistema sanitario dean resposta ás preocupacións dos usuarios. A transparencia, a correcta xestión dos recursos e a calidade asistencial deben ser prioridades dos servizos públicos.
Dar voz á cidadanía é o primeiro paso. Obter respostas e promover melloras debe ser o seguinte.
Faro da Costa continuará recollendo os testemuños dos usuarios e dando visibilidade ás situacións que denuncian, co obxectivo de contribuír a un debate público rigoroso sobre o funcionamento dos servizos públicos.
Esta información recolle testemuños de usuarios e familiares. As valoracións e acusacións atribuídas a persoas concretas non foron verificadas de maneira independente. Para completar a información, sería conveniente solicitar a versión da Xerencia do Hospital Abente e Lago e do Servizo Galego de Saúde sobre as cuestións expostas.
