Veciños e veciñas:
Aviso importante dende o Concello do Volantazo Permanente, tamén coñecido como Santa Comba na era do “Alcalde por Impulso”, o señor Alberto Romar.
🚧 CAPÍTULO 1
A Rúa Peonal Que Ninguén Pediu
(agás quen todos imaxinamos)
Recién sentado na cadeira —aínda quente do anterior— ao señor alcalde deulle por peonalizar unha das rúas máis usadas do centro.
Preguntáronlle os veciños?
Non.
Os comerciantes?
Tampouco.
O sentido común?
Menos aínda.
Iso si:
a cousa pareceulle marabillosamente ben ao círculo familiar e amistoso do propio alcalde.
Casualidades da vida… ou non tanto.
Durante dous anos soportamos:
• Xente enfadada.
• Comercios afogados.
• Tráfico dando voltas como nun rally improvisado.
• E un ambiente veciñal que nin nos mellores tempos de “Aquí non hai quen viva”.
E agora, despois de dous anos tirados ao lixo…
volve a circulación!
Un éxito rotundo:
a única rúa da provincia que, canto menos a toca o alcalde, mellor funciona.
⸻
🎪 CAPÍTULO 2
O Campo da Feira… versión “chapuza premium”
Por se alguén pensaba que o da rúa era un caso illado, aquí chega o Campo da Feira:
obra sen proxecto, sen rumbo e sen moito criterio.
O estilo Romar en estado puro:
primeiro faise, e logo xa se ve se servía para algo… ou non.
⸻
🧓 CAPÍTULO 3
Centro da Terceira Idade… sen residencia
Porque claro, que é un Centro da Terceira Idade sen residencia?
Pois un edificio que dá o pego por fóra e queda curto por dentro.
Outra marabilla da planificación municipal.
⸻
🧱 CAPÍTULO 4
Arranxos en propiedades privadas…
esa liña tan fina entre axudar e pasarse de freada
Non imos dicir nada.
Non fai falta.
O pobo xa o viu.
⸻
🗓️ EPÍLOGO
Dous anos de goberno… e nin un só proxecto serio
Santa Comba leva dous anos convertida nun laboratorio de ideas estranas:
hoxe péchote unha rúa, mañá ábrocha outra vez, pasado arránxoche algo aínda que non toque…
Iso si:
proxectos de verdade, o que se di proxectos… cero.
Doazóns de imaxinación, moitas.
Xestión real, ningunha.
⸻
🎤 MENSAXE FINAL
Se o alcalde vai seguir traballando a base de impulsos, o mínimo é avisar.
Así dámoslle tempo a mercar casco, chaleco reflector e GPS para non perdernos entre tanta rectificación.
Porque Santa Comba merece cabeza, planificación e respecto polos veciños.
E levamos dous anos nos que esas tres palabras non pasan pola alcaldía nin para saudar.
Asinado:
Un vecindario que xa non sabe se rir, chorar ou pedir unha segunda opinión política
