Diversos usuarios cuestionan o trato recibido, as condicións da sala de espera e a atención durante determinadas probas médicas. Unha das denuncias sinala directamente un facultativo, ao que atribúe presuntas prácticas asistenciais inadecuadas. As acusacións non foron verificadas de maneira independente.
O Centro de Saúde de Noia volve situarse no centro das críticas dalgúns pacientes que denuncian deficiencias na atención recibida e cuestionan tanto o trato dalgúns profesionais como determinadas condicións das instalacións.
Unha das testemuñas recollidas nunha longa queixa sinala directamente ao psiquiatra José María Blanco Lobeiras, a quen acusa de presunta mala praxis e de ter recibido un trato que considera inadecuado. A persoa denunciante asegura que durante o seu proceso asistencial se adoptaron medidas sen o suficiente consentimento ou explicación e afirma ter sufrido consecuencias negativas na súa vida persoal e familiar.
Estas afirmacións son acusacións da persoa que presenta a queixa e non constitúen feitos acreditados xudicial ou administrativamente. Tampouco consta nesta información unha resolución dun organismo sanitario ou xudicial que determine responsabilidades.
A denuncia tamén cuestiona determinadas actitudes profesionais que, segundo o relato, incluirían falta de información, interrupción das explicacións do paciente, emprego dun ton intimidatorio e escaso tempo dedicado á consulta. A persoa autora da queixa considera especialmente grave que estas situacións se produzan con pacientes que se atopan nunha situación de vulnerabilidade.
Críticas á atención durante unhas radiografías
Outra das experiencias relatadas refírese ao servizo de radiodiagnóstico. Un paciente explica que acudira para realizar radiografías da cadeira, fémur, ingle e boneca tras unha intervención cirúrxica na que lle colocaran material de osteosíntese.
Segundo o seu relato, os especialistas que o atenderan previamente recomendáralle non apoiar nin exercer presión sobre a zona afectada debido ao estado dos ósos e á intervención realizada.
O paciente asegura que comunicou estas circunstancias ao técnico encargado das radiografías e que mesmo mostrou documentación relacionada coa operación. Segundo a súa versión, o profesional insistiu en que se colocase sobre o lado afectado e respondeu de maneira que o paciente considerou pouco respectuosa.
A cuestión foi posteriormente comunicada ao cirurxián, que, segundo o testemuño, recoñeceu que existen profesionais que traballan de maneira diferente no trato cos pacientes.
Longas esperas e críticas á organización
As queixas tamén se estenden á organización da asistencia. Unha das persoas usuarias afirma que, nunha das consultas, a carga asistencial se concentra especialmente nunha profesional, mentres outros facultativos terían unha actividade aparentemente menor.
Segundo este testemuño, esa situación provocaría longos períodos de espera, con acumulación de pacientes na sala mentres outros profesionais dispoñerían de máis tempo.
Trátase novamente dunha percepción expresada por unha persoa usuaria e que debería ser contrastada cos datos de actividade, axendas e organización do centro antes de extraer conclusións sobre o funcionamento do persoal.
Unha sala de espera que tamén recibe críticas
Outro dos aspectos sinalados é o estado da sala de espera. A persoa denunciante describe un espazo con pouca ou ningunha ventilación e critica especialmente a temperatura no interior durante determinados momentos.
Segundo o relato, o uso da calefacción faría que a sala resultase excesivamente quente e incómoda, especialmente cando permanece ocupada por numerosas persoas.
A ventilación dos espazos sanitarios é unha cuestión relevante desde o punto de vista do confort e da prevención de infeccións, polo que sería necesario comprobar as características técnicas do centro e os sistemas de ventilación existentes para determinar se existe algunha deficiencia.
Queixas que reclaman resposta
Os relatos coinciden nunha preocupación polo trato recibido polos pacientes, aínda que describen situacións diferentes e proceden de experiencias individuais.
As acusacións máis graves, especialmente as relacionadas coa actuación profesional de facultativos concretos, requiren unha comprobación documental e, se procede, a intervención dos organismos sanitarios ou colexiais correspondentes.
Neste sentido, sería conveniente que o Sergas e a dirección do centro explicasen, se así o consideran oportuno, os protocolos existentes para a atención de pacientes vulnerables, a realización de probas radiolóxicas en persoas con limitacións físicas e a xestión das esperas nas consultas.
Tamén sería relevante coñecer a versión dos profesionais mencionados nas queixas antes de establecer conclusións.
Para os pacientes que presentan estas reclamacións, con todo, o problema vai máis alá dunha simple valoración negativa nun portal de internet. O que reclaman é que as súas experiencias sexan escoitadas e que as posibles deficiencias da asistencia sanitaria pública poidan ser revisadas polas autoridades competentes.
As acusacións recollidas neste artigo proceden de testemuños de usuarios e non foron verificadas de forma independente. A atribución de responsabilidades correspondería, se procede, aos órganos sanitarios, colexiais ou xudiciais competentes.
