Sen prestación económica, obrigado a seguir pagando a cota de autónomos e cunha espera de ata un ano para realizar as probas médicas pendentes. O traballador, dedicado aos traballos verticais, continúa con dores e molestias que lle impiden utilizar o arnés de seguridade necesario para exercer a súa profesión.
O Instituto Nacional da Seguridade Social (INSS) volve estar no centro da polémica por un caso que pon sobre a mesa a situación de vulnerabilidade de moitos traballadores autónomos cando unha decisión administrativa choca coa súa realidade médica e laboral.
Nesta ocasión, o afectado é un mozo autónomo que foi operado dunha torsión testicular e que, a pesar de continuar con dores na zona afectada e escozor ao ouriñar, recibiu a alta médica.
O problema é que a súa recuperación aínda non está completada e ten probas médicas pendentes para coñecer a evolución do seu estado de saúde. Porén, a resolución de alta sitúao ante unha realidade moi difícil: non pode volver desenvolver o seu traballo habitual.
**Unha profesión na que o arnés é imprescindible**
O mozo dedícase aos traballos verticais, unha actividade que require unha preparación física específica e o uso obrigatorio de arneses de seguridade.
Precisamente, a presión que exerce este equipamento sobre a zona testicular provócalle molestias e impídelle traballar con normalidade. Non estamos a falar dun emprego no que poida simplemente cambiar de postura ou evitar determinados movementos: o arnés forma parte esencial da súa actividade profesional.
A situación abre un interrogante evidente: como pode reincorporarse ao seu posto un traballador que continúa con síntomas, ten probas diagnósticas pendentes e non pode utilizar sen molestias o equipamento imprescindible para realizar o seu traballo?
**Sen poder traballar, sen cobrar e pagando autónomos**
Á preocupación pola súa saúde súmase agora a económica.
Tras recibir a alta médica, o mozo quedou sen prestación económica por incapacidade temporal. Porén, ao continuar de alta no réxime de autónomos, ten que seguir facendo fronte ao pagamento das cotas á Seguridade Social, mesmo sen poder exercer a súa actividade e xerar ingresos.
A situación resulta especialmente angustiosa: non está en condicións de traballar, non percibe prestación e continúa asumindo obrigas económicas como se puidese desenvolver a súa actividade profesional.
Por se isto fose pouco, aínda ten probas médicas pendentes e, segundo a información facilitada, o prazo de espera para realizalas podería chegar a un ano.
**A alta administrativa non sempre significa estar recuperado**
Este caso volve poñer sobre a mesa unha cuestión fundamental: ata que punto se teñen en conta as condicións reais de traballo dos pacientes á hora de conceder unha alta médica?
Non todas as profesións teñen as mesmas esixencias físicas. Un traballador que desenvolve a súa actividade nunha oficina non afronta os mesmos riscos ca unha persoa que realiza traballos en altura, depende dun arnés de seguridade e precisa estar en condicións físicas adecuadas para evitar accidentes.
A situación deste mozo evidencia o desamparo no que pode quedar un autónomo cando recibe unha alta médica coa que non se considera capacitado para volver exercer a súa profesión.
Mentres agarda polas probas que faltan e por unha resposta á súa situación, continúa atrapado nunha realidade difícil de asumir: **sen poder traballar, sen ingresos, pagando autónomos e cun problema de saúde aínda pendente de esclarecer.**
Unha pregunta queda no aire: quen protexe os traballadores cando reciben unha alta médica, pero a súa realidade física lles impide volver gañarse a vida?
Porque a saúde non debería quedar nun segundo plano fronte á burocracia, e ningún traballador debería verse obrigado a escoller entre poñer en risco a súa recuperación ou quedar sen medios para vivir.
