A comida a domicilio da Coruña pasa de ser gratuíta a custar 73 euros ao mes e provoca queixas entre as persoas usuarias

O incremento do prezo do servizo municipal xera preocupación entre as persoas maiores e dependentes con menos recursos, mentres se cuestiona a xestión dunha prestación esencial para garantir a súa alimentación.

A Coruña. O servizo de comida a domicilio que presta o Concello da Coruña ás persoas que o necesitan está a xerar malestar entre as persoas usuarias tras pasar de ser gratuíto a ter un custo de 73 euros, unha cantidade que pode resultar inasumible para moitas persoas maiores, dependentes ou con escasos recursos económicos.

O cambio nas condicións económicas dunha prestación esencial está a provocar queixas pola xestión do servizo e preocupación polas consecuencias que o novo custo pode ter para aquelas persoas que dependen desta axuda para manter unha alimentación axeitada sen saír da súa casa.

A comida a domicilio constitúe un recurso fundamental para persoas con dificultades de mobilidade, autonomía persoal ou apoio familiar. Por iso, o establecemento dunha achega económica de 73 euros pode converterse nunha barreira para os fogares con menos ingresos, precisamente os que máis poden necesitar este tipo de atención.

Un servizo municipal con financiamento autonómico

A situación tamén pon o foco na colaboración entre o Concello da Coruña e a Xunta de Galicia no financiamento dos servizos sociais comunitarios.

En 2025, a Xunta transferiu 1.018.589,16 euros ao Concello da Coruña para financiar os servizos sociais comunitarios municipais. Esta achega, con todo, non corresponde exclusivamente ao programa de comida a domicilio, senón que abrangue o financiamento básico dos servizos sociais comunitarios.

Por este motivo, para coñecer que parte dos fondos autonómicos se destina especificamente á comida a domicilio cómpre examinar o orzamento municipal, o contrato do servizo e as posibles fontes de cofinanciamento.

A existencia deste financiamento autonómico abre o debate sobre a distribución dos recursos públicos e sobre a necesidade de garantir que as prestacións sociais esenciais sexan accesibles para as persoas que máis as precisan.

Evitar que o custo deixe persoas sen asistencia

O cambio de gratuítidade a unha tarifa mensual de 73 euros suscita interrogantes sobre os criterios económicos aplicados, as condicións de acceso, as posibles bonificacións e as alternativas dispoñibles para as persoas que non poden asumir o pagamento.

Resulta fundamental coñecer que xustifica esta modificación, como se calculou a achega das persoas usuarias e que medidas se prevén para evitar que ninguén quede sen unha alimentación adecuada por falta de recursos.

A cuestión de fondo é se o novo sistema garante a igualdade de acceso a unha prestación básica ou se, pola contra, pode excluír persoas en situación de vulnerabilidade.

O reto das administracións é asegurar que a situación económica de cada persoa non se converta nun obstáculo para acceder a un servizo esencial. O Concello, como responsable da xestión municipal, e a Xunta, no marco das súas competencias e da colaboración financeira cos servizos sociais, deben contribuír a que a atención chegue a quen realmente a necesita.

Mentres continúan as queixas, cómpre aclarar as razóns do cambio tarifario, o destino dos fondos públicos e as medidas previstas para protexer as persoas usuarias con menos recursos.