As imaxes de cidadáns enfrontándose aos piquetes e reivindicando o seu dereito a traballar reabren un debate sobre as liberdades individuais e o desgaste político dunha parte da esquerda.
Os vídeos difundidos estes días, nos que persoas reclaman o seu dereito a acudir libremente aos seus postos de traballo fronte á presión dos piquetes, deixan unha reflexión que determinados sectores da esquerda política e sindical deberían ter en conta.
O dereito á folga é incuestionable, pero tamén o é o dereito a non secundala. Defender unha reivindicación laboral non pode significar impoñerlla aos demais nin converter a discrepancia nun motivo de confrontación.
Quizais unha parte da esquerda non estea percibindo o crecente cansazo social ante a utilización política e ideolóxica de determinadas causas, especialmente cando parecen quedar nun segundo plano o sentido común e as liberdades individuais.
Esa desconexión coa realidade dunha parte da cidadanía pode acabar tendo consecuencias electorais.
Mentres determinados discursos insisten na confrontación, Alberto Núñez Feijóo e Santiago Abascal poden atopar neste malestar unha oportunidade para reforzar as súas posicións políticas. Non necesariamente porque todos os descontentos compartan as súas ideas, senón porque o rexeitamento a determinadas actitudes tamén pode traducirse nas urnas.
A esquerda debería preguntarse se está sendo consciente do desgaste que pode estar provocando. Porque unha cousa é defender os dereitos dos traballadores e outra moi distinta pretender que todos teñan que pensar ou actuar da mesma maneira.
**Quizais o maior erro sexa non escoitar o malestar dunha parte da sociedade ata que este se faga visible nas urnas.**
