Varios pacientes denuncian deficiencias na atención recibida no centro de saúde de Ponteceso e reclaman unha asistencia máis humana, profesional e accesible. Os testemuños sinalan problemas no trato, falta de atención e supostas negativas a prestar asistencia.
A sanidade pública debería garantir non só o acceso á atención médica, senón tamén un trato digno e respectuoso, especialmente cando unha persoa chega enferma, con dor ou nunha situación de especial vulnerabilidade. Porén, varios testemuños de pacientes poñen en cuestión a atención recibida no Centro de Saúde de Ponteceso e abren o debate sobre o funcionamento dos servizos sanitarios públicos en Galicia.
Unha das persoas afectadas relata que chegou ao centro en ambulancia despois de desmaiarse dúas veces. Segundo o seu testemuño, no momento da recepción solicitáronlle a tarxeta sanitaria, que non levaba consigo, polo que presentou o seu DNI español.
A paciente asegura que, nese momento, non se atopaba en condicións de discutir sobre cuestións administrativas e considera que o trato recibido careceu da empatía que debería esperarse dunha persoa que acababa de ser trasladada en ambulancia.
Pero as críticas non rematan aí. A mesma persoa denuncia unha atención que cualifica de «pésima» e asegura que, despois de permanecer varios días con dor e sangrado, acabou marchando do centro sen ser atendida.
«Para vir aquí, mellor quedar na casa e esperar a curarte ou terminar criando malvas», sinala no seu testemuño.
«Estaban vendo a televisión mentres os pacientes esperaban»
Outro dos relatos denuncia o que a paciente considera unha actitude pouco profesional por parte dalgúns traballadores. Segundo afirma, chegou a observar persoal vendo televisión durante a xornada laboral, ao tempo que critica a atención prestada aos pacientes.
Tamén cuestiona a actuación dunha profesional sanitaria e asegura que se produciron situacións nas que se lle tería falado aos pacientes a berros.
Trátase de afirmacións realizadas polos propios usuarios e que deberían ser contrastadas polos responsables do servizo sanitario, pero que, en calquera caso, merecen ser escoitadas e investigadas.
Unha paciente asegura que lle negaron a asistencia por acudir co seu bebé
Outro dos testemuños resulta especialmente preocupante. Unha paciente afirma que acudiu a urxencias cun dor forte e continuo, pero que, segundo o seu relato, lle negaron a asistencia porque acudía acompañada do seu bebé de seis meses, que aínda estaba sendo aleitado.
Ante esta situación, asegura que tivo que desprazarse ata o PAC de Carballo, onde finalmente foi atendida.
A paciente destaca a diferenza entre ambas experiencias e asegura que no centro de Carballo atopou unha atención moito máis satisfactoria.
A sanidade pública tamén debe coidar o trato humano
Estas denuncias, independentemente de que posteriormente sexan confirmadas ou non polos responsables sanitarios, deberían servir para abrir unha reflexión sobre o funcionamento da sanidade pública galega.
Os profesionais sanitarios traballan frecuentemente baixo presión, con importantes cargas asistenciais e dificultades de recursos. Iso é unha realidade que tamén debe ser recoñecida. Pero as dificultades do sistema non poden converterse nunha xustificación para un trato deshumanizado aos pacientes.
Cando unha persoa chega nunha ambulancia despois de sufrir dous desmaios, cando outra acode con dor intensa ou cando alguén chega preocupado pola súa saúde, o mínimo que debería recibir é escoita, respecto e unha explicación clara.
A administración sanitaria debe aclarar que aconteceu nestes casos, revisar os protocolos de atención e comprobar se se produciron irregularidades.
Porque a calidade dun sistema sanitario non se mide unicamente polo número de consultas realizadas ou polos medios dispoñibles. Tamén se mide pola maneira en que trata ás persoas cando máis vulnerables se atopan.
E cando un paciente abandona un centro sanitario coa sensación de que tería sido mellor quedar na casa, a pregunta que debería facerse o sistema é evidente:
Que está fallando para que unha persoa enferma perda a confianza na sanidade pública que debería protexela?
