En Santa Comba medra o malestar veciñal pola paralización das obras do Cruce da Torre e pola grave situación económica do Concello, cualificada por moitos como caótica. A administración local viuse obrigada a someterse a un plan de axuste económico imposto polo Ministerio de Facenda para garantir o pago de case 2 millóns de euros aos distintos provedores, unha medida que reflicte a delicada saúde financeira municipal.
Esta situación agrávase coa ausencia do alcalde, que volveu marchar de vacacións a Suíza, malia contar cun réxime de dedicación exclusiva. Este feito xerou unha fonda polémica pública, xa que, segundo diversas informacións, o rexedor mantería ata seis actividades ou compatibilidades económicas privadas, ademais de obter contratos menores doutros concellos para os seus negocios.
Veciñanza e colectivos sociais lembran que a dedicación exclusiva implica exercer unicamente as funcións propias do cargo público, percibindo unha retribución fixa por iso. A Lei 53/1984 de Incompatibilidades do Persoal ao Servizo das Administracións Públicas, xunto coa Lei de Bases de Réxime Local, prohiben expresamente que un cargo con dedicación exclusiva realice actividades económicas, mercantís ou profesionais privadas, xa sexa por conta propia ou allea.
A normativa só contempla excepcións moi concretas, como a docencia ocasional ou actividades culturais ou científicas puntuais, sempre con autorización expresa do pleno e sen ánimo empresarial continuado. Por este motivo, expertos en dereito administrativo sinalan que:
- Un alcalde con exclusividade non pode ter varias actividades económicas privadas.
- Non pode recibir contratos menores doutros concellos para negocios propios.
- Non pode compatibilizar a exclusividade con empresas activas, aínda que figuren a nome de terceiros se existe control efectivo.
De confirmarse estes feitos, o alcalde podería incorrer en incompatibilidade legal, nulidade de contratos, responsabilidade administrativa, reintegro de salarios públicos, e mesmo responsabilidade penal se se apreciasen indicios de prevaricación ou tráfico de influencias.
Ante este escenario, medran as peticións de transparencia, explicacións públicas e responsabilidades políticas, lembrando que, se existen probas documentais como contratos, facturación ou rexistros mercantís, os feitos poden ser denunciados ante a Oficina Antifraude, o Tribunal de Contas, a Fiscalía ou o Valedor do Pobo.
