MAZARICOS | Hai dous anos as máquinas entraron na Ruña, en Mazaricos, e comezaron a remover as entrañas da montaña. Dous anos despois, a pegada daquela actuación continúa visible nun espazo de enorme valor paisaxístico e ambiental.
Segundo denuncian persoas da contorna, as actuacións afectaron tamén parte do denominado Glaciar Rochoso da Ruña, unha formación que constitúe un dos elementos naturais singulares deste territorio.
Pasaron dous anos. E que quedou para os que viven aquí?
Quedaron máquinas, ruído, unha paisaxe profundamente transformada e a sensación de que o beneficio económico queda lonxe da montaña mentres o impacto permanece aquí.
Quen gaña e quen paga?
A pregunta resulta cada vez máis difícil de evitar.
Mentres a maquinaria pesada continúa formando parte da paisaxe, os habitantes da contorna son os que conviven cos seus efectos. Os críticos coa actuación alertan do ruído, da alteración do territorio e do posible impacto sobre a fauna, incluídas as aves.
E mentres tanto, alguén fai caixa con cada volta destas máquinas.
A montaña pon o territorio. Os veciños soportan as consecuencias. E quen se leva o beneficio?
É unha pregunta que debería estar no centro do debate público en Mazaricos.
O silencio político
Pero hai outra cuestión que resulta aínda máis difícil de comprender: o silencio político ante o acontecido na Ruña.
As persoas que denuncian esta situación poñen especialmente o foco no BNG, ao considerar que a formación mantén unha posición moi contundente contra o proxecto de biogás da Laracha mentres non se percibe a mesma intensidade na defensa da Ruña de Mazaricos.
A cuestión non é estar a favor ou en contra dunha determinada actividade económica.
A cuestión é outra: se a defensa do medio ambiente é un principio, debería aplicarse con independencia de quen estea detrás dun proxecto e de onde se produza.
Non pode haber montañas de primeira e montañas de segunda.
Non pode haber territorios que merezan toda a protección mediática e política mentres outros quedan relegados ao silencio.
Dous anos despois, seguimos esperando respostas
Dous anos son tempo suficiente para esixir explicacións.
Que impacto tivo a actuación sobre a Ruña? Que medidas se adoptaron para protexer os seus valores naturais? Que seguimento realizaron as administracións? Que aconteceu coas zonas afectadas? E que medidas de restauración ou compensación están previstas?
E hai unha pregunta por riba de todas:
Que vale unha montaña cando se pode converter en negocio?
Para quen vive en Mazaricos, a Ruña non é unha simple zona industrial nin un lugar de paso de maquinaria pesada. É territorio, paisaxe, natureza e patrimonio común.
Dous anos despois, a ferida segue aberta.
E o que moitos veciños reclaman agora non son discursos.
Reclaman respostas. Reclaman transparencia. E reclaman que a defensa do medio ambiente non dependa de intereses políticos ou económicos.
Porque cando as máquinas marchen, o negocio pode quedar atrás. A montaña, en cambio, terá que vivir coas consecuencias.
SALVEMOS A RUÑA!!!
