As críticas á atención sanitaria no Centro de Saúde de Betanzos poñen o foco na falta de información, no trato recibido por pacientes e familiares e nas posibles vulneracións dos dereitos das persoas usuarias.
Un testemuño familiar denuncia anos de sufrimento asociados á atención psiquiátrica, con presuntas imposicións terapéuticas sen explicación suficiente nin consentimento informado, falta de diálogo e presións que, segundo relata, deixaron importantes secuelas emocionais e familiares.
A denuncia cobra especial relevancia tras a celebración, en outubro de 2026, dun congreso da Asociación Galega de Psiquiatría na Coruña, que incluíu un simposio sobre prácticas coercitivas en saúde mental. A persoa afectada reclama que este debate tamén se traslade á realidade asistencial e que se escoite a voz dos pacientes.
As críticas esténdense a outros servizos do centro. Denúnciase a falta de paciencia e orientación na recepción, así como deficiencias na atención de urxencias.
Especial preocupación manifesta unha familia pola asistencia prestada a un menor neurodiverxente que toma medicación antipsicótica. Segundo o seu relato, non se tiveron suficientemente en conta as súas necesidades específicas durante a atención de urxencias. A familia tamén cuestiona a ausencia de atención pediátrica neste servizo durante a quenda da tarde.
A valoración xeral da asistencia sanitaria é desigual: recoñécese expresamente o bo traballo dalgúns profesionais, pero reclámase unha mellora da atención, da comunicación e do respecto aos pacientes.
As persoas denunciantes piden que se investiguen os feitos, que se revisen as prácticas asistenciais cuestionadas e que se garantan a dignidade, o consentimento informado e os dereitos dos pacientes e das súas familias.
*A sanidade pública debe ofrecer atención, respecto e garantías, especialmente ás persoas que se atopan nunha situación de maior vulnerabilidade.*
