A intervención realizada nas proximidades do río Cádavo continúa a xerar debate entre os veciños, especialmente polo posible impacto da eliminación da vexetación sobre a fauna e o equilibrio natural da contorna.
Desde o inicio da tala de árbores centenarios no río Cádavo, en Fene, a actuación provocou un importante revuelo e numerosas reaccións entre as persoas preocupadas pola conservación deste espazo natural.
Entre as voces críticas coa intervención, hai quen insiste en que o debate debería desenvolverse desde o respecto ás diferentes opinións. Ao mesmo tempo, denuncian a existencia nas redes sociais de perfís anónimos ou falsos desde os que se realizan comentarios ofensivos contra persoas que cuestionan a tala.
As persoas que defenden a protección do río Cádavo e da súa contorna consideran que o problema non se limita á perda de varios eucaliptos centenarios, senón que afecta ao conxunto do ecosistema e, especialmente, á fauna que depende da vexetación existente nas proximidades do cauce.
Preocupación polo hábitat das aves
Entre os animais que frecuentan a zona atópanse diferentes especies de aves, como petos, merlos, lavandeiras e garzas, ademais doutras especies insectívoras. Segundo os defensores da conservación do espazo, a desaparición da vexetación pode supoñer a perda de lugares de alimentación, refuxio e nidificación.
Durante os traballos de tala produciuse, ademais, un incidente no que unha rama caeu sobre a terraza de El Torreón. Xunto á rama foi localizado morto un peto, un feito que tamén foi sinalado por persoas que cuestionan a actuación, aínda que as circunstancias concretas da morte do animal deberán ser determinadas con precisión antes de establecer unha relación causal coa tala.
A vexetación situada nas marxes do río tamén desempeña unha función importante para especies como o parrulo real. Estas aves non constrúen necesariamente os seus niños na auga, senón que poden facelo en terra, a poucos metros do cauce, empregando fentos, matogueiras e outra vexetación para ocultalos dos posibles depredadores.
Os troncos vellos tamén forman parte do ecosistema
Outro dos aspectos sinalados é a importancia dos árbores vellos e da madeira morta para diferentes especies. As cavidades presentes nos troncos poden ser utilizadas como lugares de refuxio ou nidificación, mentres que a madeira deteriorada facilita que determinadas aves e outros animais poidan escavar e crear os seus refuxios.
As garzas e outras aves que habitan ou frecuentan o río tamén dependen da existencia de pequenos peixes, anfibios e insectos para alimentarse.
Quen defende a conservación do Cádavo considera que a situación actual da zona evidencia unha transformación importante da paisaxe e reclama que se teña en conta o impacto que calquera actuación pode ter sobre o conxunto do ecosistema.
As fotografías e vídeos difundidos sobre a zona, segundo os seus autores, foron realizados desde os primeiros momentos da intervención e non foron manipulados.
Un debate que vai máis alá da tala
A polémica tamén abriu un debate sobre a maneira en que se toman decisións que afectan aos espazos naturais. Os críticos coa intervención consideran que, máis alá dos informes técnicos, planos ou estudos que poidan existir, tamén debería prevalecer o principio de prudencia e a necesidade de preservar os hábitats naturais.
Neste contexto, algúns dos participantes no debate lembran o coñecemento tradicional das comunidades indíxenas sobre os ecosistemas e a súa relación coa natureza, fronte a modelos de desenvolvemento nos que priman, segundo denuncian, intereses económicos ou políticos.
Unha frase atribuída tradicionalmente ao pobo cree de América do Norte resume esta preocupación: «Só cando o último árbore sexa cortado, o último río sexa envelenado e o último peixe sexa capturado, só entón as persoas comprenderán que o diñeiro non se pode comer».
A polémica polo futuro do río Cádavo continúa aberta e, para os defensores da súa protección, o obxectivo non é simplemente conservar unhas árbores centenarias, senón preservar todo un espazo natural e as especies que dependen del.
