A recente presentación dun proxecto para a creación dun centro de día en Santa Comba, cun investimento anunciado de 200.000 euros, xerou críticas entre parte da veciñanza, que considera insuficiente a contía para dotar o municipio dun servizo asistencial acorde ás necesidades actuais.
As comparacións con outros concellos da comarca non tardaron en aparecer. O caso de Carballo, que impulsa actuacións valoradas en 7,8 millóns de euros destinadas a mellorar os servizos e as infraestruturas para a cidadanía, é citado como exemplo dun modelo de investimento máis ambicioso e orientado ao futuro.
Desde sectores críticos co goberno local afírmase que o verdadeiro problema non reside unicamente na contía destinada ao centro de día, senón na situación que atravesan outros servizos municipais considerados esenciais. Entre eles, sinalan o Servizo de Axuda no Fogar (SAF), que, segundo denuncian, leva tempo sufrindo importantes carencias. As críticas apuntan a que as propias traballadoras terían que asumir de peto a compra de determinados equipos de protección individual necesarios para desenvolver o seu labor con garantías.
Os mesmos sectores consideran contraditorio anunciar novas infraestruturas mentres, ao seu xuízo, non se garante o correcto funcionamento dos servizos existentes. «É como querer mercar candelabros cando a casa aínda está sen varrer», resume unha das comparacións empregadas para describir a situación.
Ademais, lamentan que Santa Comba estea perdendo oportunidades de desenvolvemento fronte a outros municipios da contorna, que continúan captando investimentos e promovendo iniciativas de carácter industrial e económico. Na súa opinión, o concello corre o risco de converterse nun «concello de escaparate», no que predominan os anuncios sobre a execución efectiva de políticas públicas que melloren a calidade de vida da veciñanza.
As críticas conclúen reclamando unha planificación máis ambiciosa e unha maior atención aos servizos sociais, especialmente aqueles destinados ás persoas maiores e dependentes, así como ás condicións laborais das profesionais que os prestan, defendendo que o progreso dun municipio debe medirse pola calidade dos seus servizos públicos e non só polo impacto dos seus anuncios.