Suspenso para os hospitais galegos: esperas, queixas polo trato e críticas ás instalacións

As longas esperas en Urxencias, o trato recibido, a comunicación cos familiares e o estado das instalacións figuran entre as principais queixas nas valoracións de Google

As valoracións publicadas polos usuarios en Google están a converterse nun escaparate máis para coñecer a percepción que os pacientes teñen dos servizos sanitarios. Nos hospitais públicos da provincia da Coruña, diferentes reseñas recollen críticas relacionadas coas esperas en Urxencias, o trato do persoal, a información facilitada aos familiares, as instalacións e a organización das visitas.

Trátase, en todo caso, de experiencias individuais que non permiten por si soas avaliar a calidade asistencial dun centro sanitario. Porén, a repetición de determinadas queixas nas opinións públicas permite identificar algúns dos aspectos que máis preocupan aos usuarios.

O CHUAC, no punto de mira polas esperas en Urxencias

No Complexo Hospitalario Universitario da Coruña (CHUAC), varias das reseñas analizadas céntranse nos tempos de espera para recibir atención en Urxencias.

Un dos usuarios asegura que tivo que agardar máis de catro horas sen ser atendido, mentres que outro relata unha espera de varias horas tanto para a valoración inicial como para a realización dunha proba radiolóxica.

Neste último caso, o paciente explica que acudira ao hospital por unha dor no peito que se estendía cara ao brazo e á espalda. Segundo o seu testemuño, tras unha primeira valoración e unha radiografía, permaneceu varias horas no centro antes de recibir tratamento.

As críticas tamén alcanzan a atención aos familiares. Outra das reseñas cuestiona o trato recibido na zona de información do hospital ao considerar que faltou empatía nun momento de preocupación pola situación dun paciente.

Arquitecto Marcide: unha comparación coa sanidade de Canarias

No Hospital Arquitecto Marcide de Ferrol, unha das críticas máis extensas compara a experiencia da autora no sistema sanitario galego coa atención recibida posteriormente no Servizo Canario de Saúde.

A usuaria relata varios problemas relacionados coas amígdalas, os cornetes e o tabique nasal e asegura que finalmente foi operada en Canarias nun prazo de tempo que considera inferior ao que tivera que afrontar anteriormente.

A reseña tamén cuestiona as condicións das instalacións do hospital ferrolán. Entre outros aspectos, a autora compara as habitacións, as camas, os sistemas de comunicación co persoal sanitario e o servizo de televisión para os pacientes.

A crítica reclama un maior investimento e melloras nas instalacións, ademais de cuestionar o trato recibido por parte dalgúns profesionais.

Un relato especialmente grave no Hospital Clínico de Santiago

Entre as valoracións analizadas figura tamén un extenso testemuño sobre o Hospital Clínico Universitario de Santiago. Neste caso, a autora relata a experiencia dun paciente oncolóxico que, segundo a súa versión, sufriu un accidente de tráfico e foi trasladado en ambulancia ao centro hospitalario con fortes dores.

O relato describe varias visitas a Urxencias, distintos tratamentos e un posterior empeoramento do estado do paciente. Segundo afirma a autora, finalmente foi atendido nun centro privado, onde lle diagnosticaron un hematoma medular, para posteriormente regresar ao hospital público e ser sometido a unha intervención cirúrxica de urxencia.

A reseña cuestiona duramente o proceso asistencial e o trato recibido posteriormente no servizo de Neurocirurxía. Tamén critica que ao paciente se lle formulasen preguntas relacionadas co consumo de drogas, pese a que, segundo a autora, se trataba dunha persoa sometida a seguimento oncolóxico periódico.

Pola gravidade das acusacións, este tipo de testemuños deberían ser contrastados coa documentación clínica e coa versión do propio centro antes de extraer conclusións sobre a asistencia prestada.

Horas de espera no Hospital do Barbanza

No Hospital do Barbanza, outra usuaria relata unha experiencia relacionada cunha queimadura de primeiro grao nun brazo e nunha man.

Segundo explica na súa valoración, chegou ao centro ás 22:36 horas e permaneceu varias horas á espera. Afirma que inicialmente lle aplicaron un tratamento con líquido frío e que, tras insistir para recibir un calmante, finalmente foi dada de alta arredor das 3:30 da madrugada.

A paciente tamén cuestiona a hora que figura no informe de alta, ao considerar que non coincide co momento no que realmente foi atendida.

A súa valoración conclúe cunha crítica á espera e á atención recibida durante a súa estancia no hospital.

No Hospital de Cee, as queixas céntranse nas visitas

A problemática que aparece nas reseñas do Hospital de Cee é diferente. Neste caso, unha usuaria cuestiona o número de persoas que poden permanecer simultaneamente nunha habitación.

A autora explica que, durante a súa estancia, unha paciente que compartía habitación co seu familiar chegou a recibir ata oito visitantes ao mesmo tempo, ademais do acompañante habitual, durante máis de dúas horas.

A autora recoñece a delicada situación da paciente, pero considera que as habitacións hospitalarias deben garantir tamén o descanso e a tranquilidade das demais persoas ingresadas.

Por iso, reclama ao centro unha regulación máis estrita do número de visitantes e das condicións das visitas.

Esperas, trato e instalacións, entre as principais preocupacións

As experiencias publicadas presentan situacións diferentes, pero permiten identificar varios asuntos que se repiten: os tempos de espera, especialmente en Urxencias; a percepción sobre o trato recibido; a comunicación cos familiares; o estado das instalacións e a organización das visitas.

As valoracións de Google non permiten determinar por si soas se un hospital presta unha mellor ou peor asistencia sanitaria. Tampouco ofrecen necesariamente todo o contexto clínico de cada caso nin permiten comprobar as circunstancias que rodearon cada atención.

Con todo, as reseñas funcionan como un termómetro da percepción cidadá e poñen sobre a mesa cuestións que afectan directamente á experiencia dos pacientes e das súas familias.

Para determinar se as queixas responden a problemas estruturais do Servizo Galego de Saúde ou a episodios puntuais sería necesario contrastar estas opinións con datos oficiais: reclamacións presentadas polos usuarios, tempos reais de espera, indicadores de actividade hospitalaria e información achegada polos propios centros sanitarios.

En definitiva, máis alá das estrelas ou das valoracións numéricas, as reseñas públicas evidencian unha preocupación común: que a atención sanitaria non só sexa clinicamente adecuada, senón tamén áxil, humana, accesible e digna para pacientes e familiares.