Porto do Son destina 100.000 euros ao alumeado de Nadal: por que seguir alugando luces ano tras ano en vez de investir en patrimonio municipal?

O gasto recorrente en iluminación ornamental en Porto do Son e noutros concellos galegos abre o debate sobre a conveniencia de comprar os elementos decorativos ao comezo dunha lexislatura e deixar de pagar cada Nadal polo seu alugueiro.

O alumeado de Nadal volve poñer sobre a mesa unha cuestión que merece unha explicación por parte dos gobernos municipais: canto diñeiro público se destina cada ano a aluguer de iluminación ornamental e por que non se aposta por adquirir os elementos para que pasen a formar parte do patrimonio municipal?

En Porto do Son, a contratación prevista para a campaña 2026-2027 alcanza os **100.000 euros**. Unha cifra considerable que obriga a preguntarse se o modelo de aluguer continuado é realmente a opción máis económica para as arcas municipais ou se, pola contra, sería máis razoable realizar un investimento inicial en luces propias e reutilizalas durante varios exercicios.

Alugar todos os anos ou comprar unha vez?

O aluguer permite renovar a decoración, contar co servizo de montaxe, mantemento e retirada, e evitar o almacenamento dos elementos durante o resto do ano. Pero tamén implica volver destinar importantes cantidades de diñeiro público a un material que, ao rematar a campaña, deixa de estar dispoñible para o concello.

A cuestión é se, despois de varios anos pagando contratos de iluminación, o municipio podería ter xa unha instalación propia, amortizada e dispoñible para futuras campañas.

Unha planificación a longo prazo permitiría, por exemplo, que ao comezo dunha lexislatura se adquirise un lote de iluminación adaptado ás necesidades municipais. Os elementos poderían utilizarse durante catro anos, incorporando progresivamente novas figuras ou decoración en función do orzamento, en lugar de contratar novamente todo o servizo cada Nadal.

Outros concellos galegos tamén destinan importantes cantidades

A contratación de iluminación de Nadal non é exclusiva de Porto do Son. Outros municipios galegos tamén destinan importantes cantidades a este tipo de servizos.

Entre os expedientes e cifras localizados figuran:

-Vimianzo: arredor de 122.437 euros.

– Betanzos: arredor de 113.990 euros.

– Narón: arredor de 98.000 euros.

– Cambre: arredor de 96.763 euros.

– Tui: arredor de 79.958 euros.

– Cee: arredor de 70.750 euros.

– As Pontes: arredor de 71.000 euros.

Estas cifras, correspondentes a diferentes campañas e orzamentos de licitación, amosan que o gasto en iluminación ornamental pode alcanzar cantidades moi elevadas. Non obstante, cada contrato debe analizarse en detalle, xa que non todos inclúen os mesmos servizos, número de elementos, instalacións nin duración.

O debate non consiste en cuestionar que os concellos decoren as súas rúas durante o Nadal, unha iniciativa que contribúe á actividade comercial, á convivencia e ao atractivo dos municipios. O que se cuestiona é a eficiencia do modelo de contratación e a ausencia, cando exista, dunha planificación que permita reducir custos a medio e longo prazo.

Unha compra de 66.500 euros como alternativa

Para un municipio cun territorio extenso, por exemplo de arredor de 120 quilómetros cadrados, unha proposta orientativa de adquisición de iluminación propia podería contemplar un investimento inicial de 66.500 euros.

A distribución podería ser a seguinte:

| Elemento | Cantidade | Importe estimado |

| Arcos luminosos | 40 | 24.000 € |

| Motivos para farolas | 80 | 24.000 € |

| Figuras tridimensionais | 10 | 8.000 € |

| Guirnaldas para árbores | 30 | 3.000 € |

| Árbore luminosa de gran tamaño | 1 | 5.000 € |

| Cartelería luminosa de Nadal | 5 | 2.500 € |

| **Total estimado** | | **66.500 €** |

Trátase dunha estimación inicial, que debería concretarse mediante un estudo das necesidades reais, características técnicas, garantías, instalación eléctrica, almacenamento, mantemento e contratación do montaxe.

A superficie municipal non determina por si soa o custo: o importante é decidir que rúas, parroquias, núcleos e espazos públicos se pretenden iluminar, e garantir unha distribución equilibrada da decoración.

Canto se podería aforrar?

Se un concello destinase 100.000 euros cada Nadal ao aluguer, en catro campañas o gasto ascendería a 400.000 euros. Fronte a esa cifra, unha compra inicial de 66.500 euros permitiría dispoñer de iluminación en propiedade, aínda que habería que sumar os custos de instalación, desmontaxe, almacenamento, mantemento, reparacións, reposicións e posibles renovacións.

A comparación non pode facerse simplemente restando o investimento de compra ao importe do aluguer: cómpre coñecer o custo real de ambos os modelos e as prestacións incluídas nos contratos. Pero precisamente esa análise económica debería ser pública e formar parte da planificación municipal.

Que negocio hai detrás do aluguer permanente?

A repetición anual destes contratos tamén suscita preguntas políticas e económicas que os gobernos locais deberían responder con transparencia: por que se escolle o aluguer en lugar da compra? Existe un estudo comparativo de custos? Que vantaxes económicas ofrece este modelo? Canto se gastou acumuladamente nos últimos anos? Que material queda en propiedade municipal cando remata cada campaña?

Non se trata de insinuar irregularidades nin de cuestionar empresas que concorren legalmente aos contratos. Trátase de esixir que o gasto público responda a criterios de eficiencia, planificación e interese xeral.

O Nadal pode iluminar as rúas, pero tamén debería iluminar a xestión dos cartos públicos. Cando un concello destina decenas de miles de euros cada ano ao mesmo servizo, é lexítimo preguntarse se non sería o momento de cambiar o modelo, investir en material propio e deixar de pagar unha e outra vez por algo que podería formar parte do patrimonio municipal.