O anuncio do proxecto de eficiencia enerxética e hídrica de Reny Picot en Asturias debería facernos reflexionar en Galicia. Non só polos 115.000 metros cúbicos de auga que se poderán recuperar cada ano, nin polos 5.741 MWh de aforro enerxético, senón porque detrás destes datos hai algo moito máis importante: investimento industrial, innovación, emprego cualificado e competitividade.
E a pregunta é inevitable: por que este tipo de proxectos están atopando oportunidades noutros territorios e non con máis frecuencia en Galicia?
Reny Picot é unha empresa de raíces asturianas, pero tamén ten unha importante presenza e actividade en Galicia. O sector lácteo galego conta con materia prima, industria, coñecemento e capacidade produtiva. Temos unha das principais cuncas leiteiras de España e unha industria agroalimentaria cun enorme potencial. Porén, seguimos tendo dificultades para transformar ese potencial en novos investimentos industriais de alto valor engadido.
O caso de Navia demostra que a sustentabilidade non é un gasto, senón unha oportunidade de investimento e competitividade. Recuperar auga e enerxía dos propios procesos produtivos significa reducir custos, diminuír emisións e facer as fábricas máis eficientes e resilientes. Ademais, modelos nos que empresas especializadas financian, executan e manteñen as actuacións durante anos permiten acelerar investimentos que, doutro xeito, poderían quedar adiados.
Isto debería ser unha chamada de atención para Galicia.
Non podemos limitarnos a producir leite e materias primas e despois ver como o investimento industrial, a transformación e os proxectos tecnolóxicos de maior valor engadido marchan cara a outros territorios. Galicia necesita competir por estes investimentos, ofrecendo seguridade xurídica, solo industrial, infraestruturas, capacidade enerxética, axilidade administrativa e instrumentos de apoio que fagan atractivo investir aquí.
Porque cada proxecto industrial que non chega a Galicia non supón só unha oportunidade económica perdida. Supón tamén menos emprego cualificado, menos innovación, menos actividade para os provedores locais e menos capacidade para transformar aquí a riqueza que xeramos aquí.
O sector agroalimentario galego ten todos os ingredientes para converterse nun referente europeo en eficiencia enerxética, reutilización da auga, descarbonización e economía circular. Pero para iso cómpre pasar do discurso aos feitos e crear as condicións para que as empresas invistan, modernicen e amplíen as súas instalacións en Galicia.
O exemplo de Reny Picot en Asturias é positivo para a industria e para o medio ambiente. Pero tamén debería servirnos para facernos unha pregunta incómoda:
Que estamos facendo mal en Galicia para que investimentos deste nivel non estean chegando con máis forza á nosa industria?
Non se trata de competir contra Asturias nin contra ningún outro territorio. Trátase de que Galicia deixe de perder oportunidades.
Temos os recursos, temos a industria, temos o coñecemento e temos unha enorme capacidade produtiva. O que necesitamos é unha estratexia industrial ambiciosa que permita que unha parte moito maior do valor xerado polo noso sector primario se quede en Galicia en forma de fábricas máis modernas, máis eficientes, máis tecnolóxicas e máis competitivas.
Porque a transición enerxética e a sustentabilidade poden ser unha enorme oportunidade para o noso tecido industrial.
O que non podemos permitir é que esa oportunidade se estea aproveitando noutros territorios mentres Galicia segue esperando.
